Tuhaf Ülke

Tuhaf bir ülkedir burası. Barajlarda suyu azalır, kalan suyla leğende yıkanması, artan atık suyu tuvalette kullanması beklenir vatandaşından. Köprüler yaparlar bu ülkede ve yollar; tek, duble, açık kapalı, bölünmüş, bölücülük kokan yollar yaparlar. Sonra o yollardaki ilk tamiratta vatandaşa tatile çık derler. Bu ülkede idarenin en hayati dayanağıdır vatandaşın tatile çıkması. Çünkü vatandaş tatile çıkmazsa, barajdaki sular biter, elektrikler kesilir, trafik tıkanır, yerle yeksan olur ülke. Bu ülkede çorba kepçesinin suikast silahı olabileceği düşüncesi mantıklı kabul edilebilir. O kadar ki bu mantıklı iddialar kapsamında, devletin en derin sırlarının ifşa olması pahasına araştırılması gerekliliği kaçınılmazdır. Ancak üzerinden yıllar geçip de neden bu suikast iddiası hakkında bir gelişme yok diye sorabilmek ve hallaç pamuğu gibi dağıtılan derin sırların akıbetini öğrenmeyi istemek olsa olsa, o ülkeyi bölmek isteyen istikrar düşmanı karamsarların komplo teorileri olabilir. Bu ülkede geçmişte yaşanan hiçbir tuhaflık sorgulanmaz, sorgulayanların ise sesi bastırılır.

Çok tuhaf bir ülkedir burası, çocukları zaman zaman sütten zehirlendiklerini zannedebilirler. Bu gibi psikolojik bozukluklarla bezenmiştir bu ülkenin çocuk mozaiği. Oysa bulunduğu çevredeki irili ufaklı otuzdan fazla adamın tecavüzüne uğrayan küçük bir kız çocuğunun psikolojisinin bozulup bozulmadığını öğrenmek için adli tıp kurumuna başvurulabilir ve bu kurumca, otuzdan fazla kişinin tecavüzüne uğrayan bir kızın psikolojisinin bozulmadığına kanaat getirilebilir. Bu tuhaf ülkede normaldir bu; çünkü adaleti, kanunları ve hukuk anlayışı defalarca tecavüze uğramış bir milletin, küçük bir kızın tecavüze uğradıktan sonra psikolojisinin düzgün olabileceğine kanaat getirmesi ve sütten zehirlendiğini iddia eden çocuklara paranoyak şizofren muamelesi yapması doğaldır.

Çok tuhaf bir ülkedir burası. İdarecileri vatandaşının kendisinden memnun olduğunu anlayabilmek için ondan takla atmasını, hatta şöyle şıkkıdı şıkkıdı iki tur oynamasını filan bekler. Seçilmiş olduğu için haktır vatandaşa takla attırmak, öyle hisseder. Eh onu seçen adama da takla atmak haktır aslında. Takla açabilen vatandaşlar illa ki biber gazına karşı da dayanıklı olmalıdır. Çünkü biber gazı, “kırbaç sesli” copların görücüye çıktığı şu günlerde bu coplarla karşılaştırıldığında daha uygar bir demokratik müdahale aracı olarak algılanmalıdır.

Bu ülkenin vatandaşları da bir tuhaftır aslında. Bir yandan “Amerika’da polis öyle mi? Dur dedi mi duracaksın yoksa vurma hakkı var. İşte böyle olmalı” der, diğer bir yandan sokak ortasında günlük stresini atmak isteyen sevgili polis memuru arkadaşların, bir vatandaşı aralarına alarak öldüresiye dövmelerine tepki gösterirler. Oysa halkın emniyet ve asayişinden sorumlu adamın kendi kurduğu mobeselerin gözü önünde, hem de karakolda vatandaşı paketlemesinin olsa olsa tek açıklaması olabilir. O da asayişi sağlamakta temel sorun olan insanın ortadan kaldırılması olsa gerekir. Tuhaflık bitecek değil ya, öyle ki bu ülkenin bir idarecisi; hapistekilerin dışarıda olmayı istemesinin, o ülkenin özgür bir ülke olduğuna delil teşkil ettiğini iddia edebilir. Halbuki tuhaf olmayan ülkelerde, kimse hapisten çıkmak istemez.

Tuhaf bir ülkedir burası. Yolda yürürken bile güvenliği yoktur vatandaşının. Altında iki senedir atıl olan ve dere suları tarafından dövülmekten helak olmuş bir metro inşaatı olduğunun farkında olmadan, o derede ölmüş bulabilir insan kendini. Bu çağda “bu nasıl olur” dediğinde de biri çıkar, “dünyanın her yerinde oluyor” der. Oysa dünyanın her yeri tuhaf değildir böylesine. Elin oğlunun 1890’lı yıllarda kusursuz kurduğu teşkilatı, 2012’de dere yatağı haline getirebilmek tuhaflık değil de nedir diye sorar insan kendine.

Doktoru dövülür, öldürülür, idarecisi tarafından hakir görülür, hırpalanır. Öğretmeni atama bekler, atanır, atandığı yerde baskı görür, müfredatı, eğitim sistemi değiştirilir. Hem öğretmenin, hem öğrencinin beyni yeni müfredat ve yeni eğitim sistemleri ile allak bullak olur. Doğmuş çocukların her türlü sağlık sorunu giderilmiş olduğundan, doğmamış çocukların hangi şartlar altında doğması gerektiğine karar verilir bu tuhaf ülkede. Sosyal devlet ilkesinin gereğidir bu. Sosyal olan devletler, kürtaj, sezaryen ve bilumum ahlaksızlıkları kontrol etmelidir. Çünkü bunlar modern ve demokratik ülke olmanın getirdiği tuhaflıklardır.

Çok tuhaf bir ülkedir burası, her an herkes tarafından en mahrem anları dinlenebilir ve ifşa edilebilir insanların. Üstelik bu dinlemeleri yapmak için hukuka gerek yoktur. İdareye yakın bir basın-yayın organı olmak ve topluma açık olmayan konuşmaları para cezaları ödemek uğruna yayınlama kararlılığına sahip olmak yeterlidir. Hatta bu ülke o kadar tuhaftır ki, teröristleri silahlıdır ve saldırı yaptıkları zaman sayıca fazla olmaya özen gösterirler. Oysa terörist dediğin adam, düşünür, üretir, yazıları ve yaptıkları çağrılarla mevcut yönetimleri alaşağı etmeye çalışır. Ya yazardır, ya aksiyon adamıdır terörist dediğin. Silahlısı sadece bu ülkede görülür. Bu ülkenin diğer bir tuhaflığı son 30 yıldır, idarecilerinin kemiğine sürekli bıçak dayanmasıdır. Hatta sürekli sözün bittiği yerde dururlar. Hiç fark etmezler; herhangi bir söze başlayamadıkları için, hep sözün bittiği yerde olduklarını. Yardım gemisi yollar bombalarlar, özür bekler, savaş uçağını düşürürler gazabı hiddetlenir ve gazaptan olacak ki, özürün üzerine ilave olarak tazminat isterler. Çünkü “sorun sıfır” olmalıdır.

Tuhaf bir ülke burası dedik ya, en büyük tuhaflığı bütün bu olanlara, tuhaf idarecilere, tuhaf olaylara ve hatta tuhaf vatandaşlara rağmen hala ayakta kalabilmesidir. Çok tuhaf bir ülkedir burası.

En Çok Okunanlar

Diğer Başlıklar

Önceki İçerik
Sonraki İçerik

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz