Affectio Societatis. Roma hukuku dersini almış bilcümle hukukçu arkadaşımın bir şekilde duymuş olabileceği bir hukuki durumu ifade eder. Hukuki anlamıyla günümüzde; bir adi şirket veya ortaklıkta, ortaklık veya şirketin müşterek amacının gerçekleşmesi için bütün ortakların mal ve emekleri ile faaliyette bulunmasıdır. Kapitalist gözlükleri bir kenara çıkarıp bakalım bu ilkeye. Aile, dostluk, iş, vatan, vb. kurduğumuz bütün ortaklıklarda bu ortaklığın müşterek amaçları için ne kadar mal ve emek ile faaliyette bulunabiliyoruz?
Biz ne yazık ki toplum olarak “ortak” hareket etme bilinci ve kurallarından âriyiz. Bir ortaklığımız var ise ortaklardan biri bütün mal ve emeğini ortak amaç için dökerken, diğer ortak bu mal ve emeği sömürmekle meşgul olur.
İnanmıyor musunuz? Bakın kurulan siyasi partilere, derneklere, sivil toplum kuruluşlarına. Yahu tamam ikna olmuyorsanız, dönüp ailelerinize bakın. Ortak yaşamanın kurallarına ne kadar riayet ediyorsunuz?
Bu asırda millet olarak bırakın dünyayı; kendi ülkenize, yaşadığınız şehre, oturduğunuz semte, mahalleye, apartmana nasıl bir faydanız oldu? Nasıl bir mal ve emek koydunuz ortak amaçlarınız için? Kimse müşterek amaç için mal ve emek koymak istemiyor.
Sürekli kendisini dolandırmaya, kandırmaya hatta tokatlamaya çalışan ortakları olanlar, ya ortaklığı bozup dağıtır ya da artık müşterek bir amacı kalmaz.
Bizdeki ortaklık anlayışı tam da bu yüzden daha çok simbiyotik ilişki gibidir. Parazitler bizim üzerimizde zaten bizim olan bir şeye çöreklenir ve tek başına hak sahibi olduğumuz her şeyi ortak kullanmaya zorlar. Parazitler için çalışır, didinir, vergimizi öder, uslu vatandaşlar oluruz. Parazitlerin fiillerinden konakçısı olduğumuz için biz suçlanırız.
Ezcümle daha da uslu vatandaşlar olursak bir gün şirinleri bile görebiliriz!
23.10.2018
