BSGÇG Formülünü özel sektörde çalışan pek çok insan iyi bilir. Bu isimle bilmese dahi bu formülün içeriğine çoğu vakıftır. Bana Sorun Getirme Çözüm Getir formülü ülkemizde kati suretle es geçilen bir husustur.
Eğitim sisteminde sorun olduğunu mu görüyorsunuz? Sorunları dile getirin elbette; ancak çözüm önerileriniz de olsun. Örneğin ben dün bir takım sorunları dile getirdim. Türk eğitim sisteminin en büyük sorunlarından birisi yanlış yönlendirmedir. Ülkemizde yeni kurulmuş bir ülkenin geri kalmışlık endişesinin köpürtülmesi sonucu toplumsal eğitim algısı “üniversite okumak mecburiyeti” noktasında kilitlenmiş ve bir kısır döngüye girmiştir. Bu elit eğitim dayatması, kâh televizyon dizileriyle, kâh haber bültenlerinde şişirilen sipariş haberlerle toplumun bilincine kazınmıştır.
Çocuklarının kendi çektiği sıkıntıları çekmeden mutlu, huzurlu, ferah ve dolayısıyla sıkıntıyla karşılaştığında bocalayan, gamsız, sorumsuz yetişmesinde beis görmeyen ebeveynlerin psikolojileri hep aynı normları izlemektedir.
Ülkemizde örgün eğitimin ağırlığı, yaygın eğitim ve meslek eğitimini ezmektedir. Meslek eğitimi veren liseler, kurumlar, yaygın eğitim kuruluşları çok yanlış bir yönlendirmeyle toplumun geri kalmış, başarısız olmuş, işe yaramaz gençlerini toplayan birer imaja kavuşturulmuşlar, zanaat ve meslek sahibi olmak gibi altın bilezikler, bu maksatlı fikri propagandalarla para etmez bakır ipliklere dönüştürülmüştür.
Ne olursa olsun, yeter ki üniversite mezunu olsun anlayışı, ülkenin gençlerinin sevecekleri ve yeteneklerini parlatabilecekleri meslek sahipleri olmasını engellemiş, ülkede çalıştığı işten memnun olmayan ama çalışmaya mecbur olan insanlardan bir ordu yaratmıştır.
Boş zamanlarında bizi kıskanan Almanların eğitim sistemlerinde, küçük yaşta çocuğun gelişimi ve eğilimleri tespit edilerek buna uygun eğitim alanlarına yönlendirilmekte ve eğitim kurumları arasında bir kast sistemi kurulmamasına özen gösterilmektedir. Varlığı bir hayal gibi gözüken Finlandiya eğitim sisteminde, çocuklara müfredat ve ders kitaplarının ezberi değil, hayatı idame ettirebilmenin, sosyal beceriler kazanabilmenin, çocukluklarını yaşayabilmenin eğitimi verilmektedir. İngiltere’de yaygın eğitimin (halk eğitimi, çıraklık eğitimi, vd.) toplam eğitimin %60’ını kapladığını not etmek gerekir.
Yine sorunlardan bahsediyorum değil mi? Çözümlerden de bahsedelim. Türkiye’nin eğitim politikasını acilen değiştirmesi, her türlü siyasi, ticari, dini, ideolojik baskıdan arındırılmış, sistem adamı değil birey yetiştirmeye odaklanmış bir eğitim sistemini benimsemesi gerekir. Acılı bir süreç gibi gözükebilir. 5-7 yıllık bir yeniden yapılanma süreci gerektirebilir. Ancak mevcut eğitim kurumlarının yeniden yapılanma sonunda açılmak kaydıyla bir süre ismen ve cismen kapatılarak, eğitim sistemindeki yaygın eğitim oranının arttırılması, eğitilecek bireylerin yetenek, bilgi ve zekasını ölçen genel, geçer ve sürekli nitelikler barındıran tespit usullerinin (çoktan seçmeli testlerden ziyade, bir pedagoji uzmanı, öğrenci psikolojisi alanında yetişmiş bir rehber öğretmen, toplumsal ihtiyaçları yorumlama başarısına sahip bölgeye ilmi, fiziki veya mesleki anlamda hizmet vermiş biri, -vs vs. çoğaltılabilir- tarafından oluşturulacak) yönlendirme heyetleri vasıtasıyla insanların zevk alacakları meslek ve uzmanlıklara yöneltilmeleri gerekmektedir.
Bugün Türkiye’de torna-tesfiye konusunda vasıflı eleman açığı vardır. Bugün Türkiye’de hâkim açığı da vardır ancak her ikisi de eğitim sisteminin yetersizliği, milli niteliğini kaybetmesi, ülkenin en kutsal, dokunulmaz, girilmez ve gözlerden, tacizlerden uzak tutulması gereken kurumunun, en çok istismar edilen kurumu haline gelmesi ile ilgisi vardır.
Eğitim kutsaldır. Deneme yanılma yoluyla veya kast sistemi benzeri adımlarla aşağılık kompleksi yaratmaya çalışılacak bir saha değildir. Bu ülkenin bir çöpçüye, en az bir avukata ihtiyacı olduğu kadar -hatta bazen daha fazla- ihtiyacı vardır.
Bu ihtiyaçları temin edebilmek için de, çok klişe ama “EĞİTİM ŞARTTIR.”
